Naturalne światło prowadzi cały kadr. Pracuję na spokojnej palecie – beże, ciepłe drewno i jasny kamień – żeby zachować spójność między ujęciami. Otwieram przestrzeń szerokim planem: kuchnia z wyspą przechodzi w salon i jadalnię przy oknie, bez zbędnych podziałów. Pilnuję prostych osi i pionów; linie zabudowy i blatu porządkują obraz, a złota armatura daje delikatny akcent.
W salonie wykorzystuję miękkie, filtrowane światło przez zasłony – dzięki temu tkaniny i tapicerka mają spokojną, naturalną plastykę. Witrynę kadruję tak, by odbicia nie dominowały, a szkło i rośliny były czytelne. Robię też krótsze ujęcia na materiały: mat kamienia, rysunek drewna, detale uchwytów.
W sypialni stawiam na ciszę kadru. Lustro i wnęki ustawiam w osi, żeby uporządkować ścianę, a zagłówek i neutralne tekstylia trzymam w miękkim, równym świetle. Unikam mocnych kontrastów. Zależy mi na wiernym oddaniu kolorów i proporcji. Całość fotografuję konsekwentnie, tak by przejścia między strefami były czytelne, a wnętrze wyglądało naturalnie i funkcjonalnie.
